We hebben ons eindelijk losgemaakt van Taganga. Bye, bye zon, zee en strand. Zes dagen duiken, nationaal park, bakken aan het strand en cerveza bestellen heeft ons goed gedaan. Samen hebben we nog twee funduiken gemaakt en hebben we op lion-fish gejaagd. Mooie beesten alleen zijn er teveel van. Dus iedereen mag ze legaal afmaken. Weer eens een keer wat anders. Met een instructeur en gewapend met van die grote BBQ-vleesprikkers op jacht naar de lion-fish. Met succes, we hebben er allebei eentje kunnen scoren. Bleek nog lastiger dan gedacht, de beesten zijn beetje giftig dus met blote handjes was geen optie. En onderwater zijn die beesten behoorlijk snel. Erg leuke ervaring.
Met de bus zijn we dan uiteindelijk vertrokken naar San Gil. Een ritje in de nachtbus die normaal gesproken iets van 10 uur duurt. Helaas voor ons hadden we 6(zes) uur vertraging. Had vooral te maken met de enorme hoeveelheid drempels die ze hier overal hebben neergelegd. Rijdt die bus eindelijk 80 kilometer per uur, komt er weer zo'n achterlijke drempel waar ze vol voor in de remmen moeten. Blijkbaar heeft elke gemeenschap van twee huizen (vier bakstenen met een golfplaat als dak) recht op een drempel voor z'n casa. Beetje jammer. Maar goed, we zijn er.
Ook San Gil ligt in de bergen en het laatste stukje in de bus was schitterend. Vandaag zijn we naar een klein dorpje, Barichada, in de buurt geweest wat in z'n geheel een nationaal monument is, met koloniale huizen en keurig onderhouden straten. Een stel banditos op paardos zou niet hebben misstaan. Via een wandelroute door de bergen zijn we naar een ander gehucht gelopen. Twee uurtjes heuveltje op, heuveltje af. Wel lekker na 16 uur in een bus.
Als het weer morgen meezit gaan we hier in de omgeving raften. Ze bieden hier klasse 5 ritjes aan, dus genoeg adrenaline. Lukt dat niet dan gaan we kijken of we kunnen parasailen. Met een parachute achter je aan de berg afhollen. :)
Tot zover weer onze avonturen. Wij vermaken ons nog prima en verlangen nog lang niet naar het (ook warme) Nederland.
Groetjes Ido&Roelinde
PS: Speciaal voor Rianne
6 oktober 2011 om 14:08
He I&R!
Wauw, voel me vereerd dat aan m'n (foto)wensen voldaan is! Jullie beleven weer heel wat sportieve en noodzakelijke (lees: transport-)avonturen. Zes uur vertraging! En je vraagt je wel een beetje af wat ze aan die drempels hebben. In plaats van 'whiehoeeeee' horen ze nu 'ieieieieie kedeng whoeeee', lijkt me minstens zoveel geluidsoverlast! Oh ja maar misschien heeft het ook met spelende kinderen e.d. te maken, vooruit dan maar. Leuk geschreven weer, zie uit naar jullie volgende verslag!
Groetjes, Rianne
Een reactie posten